کارگاه روایت و تحلیل آخرین روز یک محکوم

«عرض سلام و وقت بخیر و خسته نباشید برای پادکست فوق العاده "آخرین روز یک محکوم". انققققققدر که فضای غمگین و تاریک این کتاب، مخصوصاً بخاطر واقعی بودنش، حال منو بد می کنه و هیچ انرژی ای برام باقی نمی زاره، مثل اینکه کتک خوردم. باوجودی که تو سرتاسر کتاب سعی می کنم هیچ قسمتی رو حس نکنم و بهش توجهه و تمرکز عمیق نداشته باشم و فقط بشنوم و رد بشم، که نسبت به یک چنین اثر مهمی ناآگاه نمونم ،دیگه بعدش رمقی برام نمی مونه که بخوام حرفی بزنم و اظهار نظری داشته باشم. چه بسا که تمام حرف ها رو به تأثیر گذارترین شکل ممکن خود جناب هوگو زده و هرچی لازم بوده بیان کرده. در مورد اثر تازه ای که به تلاش شما خلق شد و استفاده بردم باید تشکر کنم از بابت اینکه کاملا با این کار معنی "کتاب خوب بخون و حرفه ای کتاب بخون" رو لمس کردم. و این شکلِ حرفه ای کتاب خوندن که بشه جوانب تاریخی و فرهنگی و هنری همزمان با اتفاقات یک کتاب رو در نظر گرفت فقط از کسی برمیاد که اشراف کافی داشته باشه و برای همه ممکن نیست، بخاطر همین کاری که شروع کردید خیلی خاص و یکتاست که توسط هرکسی قابل کپی برداری و اجرا نیست، بنابراین قطعا برای تولیدات بعدی بی صبرانه منتظریم. از بابت خلاصه و انتخاب و چینش متن ها گویندگی و اجرای نمایش، تدوین و صداگذاری ها، توضیح و تفسیر نمادهایی که با خوندن ساده کتاب قابل درک نیستند، و تمام موارد دیگه ای بابتش زحمت کشیدید و الان ممکنه تو ذهنم نباشه ولی ازشون استفاده کردم ازتون ممنونم. و کاش بعدها شیوه ارائه عمومی تر بشه مثلا از طریق طاقچه یا هر روشی که صلاح می دونید، تا افراد بیشتری به این اطلاعات دسترسی داشته باشند.»

«سلام پادکستو تا پارت دو گوش دادم و واقعا لذت بردم. مخصوصا اون صداهای پشت صحنه که فضایه داستان رو کاملا منتقل میکنه و اون اطلاعاتی که شما در اختیار میزارید واقعا مفیدند.🙏 منتظر کارهای بعدیتونم»

«من امروز پادکست رو تماما گوش دادم" البته ؛ عذرخواهی میکنم اگر طول کشید ، من اگر قرار باشه از چیزی لذت ببرم بهش زمان میدم. بدون اغراق ، که البته منظورم این نیست ایرادی میگیرم ، من تخصصش رو ندارم ، ولی به عنوان یک مخاطب ، یک شنونده ، میتونم احساس واقعیم رو نسبت بهش بیان کنم. واقعیتا من لذت زیادی بردم" ، البته عرض کنم بهتون ، اپیزود مورد علاقه ی من اپیزود نهم بود ، اونقدری برام قشنگ بود که دو بار گوشش دادم ، شاید در آینده دوباره هم سراغش رفتم. البته ، من گفته بودم ، با پادکست ها میونه ی خوبی نداشتم ، بیشتر به این دلیل بود که حوصلم سر می‌رفت ، یا زود زود ردش میکردم ؛ ساختن پادکستی که تورو "وادار" کنه تا با تمرکز بیشتری گوشش بدی ، قابل تحسینه ، و بنظرم بهترین نکته ی مثبتی بود که میتونستم ازش در نظر بگیرم . چون این فقط یک روایت ساده نبود ، پادکستی بود که تورو وادار میکرد تا چیز هایی جدید یاد بگیری ، عمیق تر درکش کنی ، بیشتری بفهمیش ، اینکه بدونی یک چیزی داره سعی میکنه بهت آموزه هایی بده ساده ازش گذر نمیکنی ، چون براش وقت میذاری ، و میدونی وقتی که گذاشتی و وقتی که گذاشته شده براش ارزشمنده تا از آموزه هاش استفاده کنی. شما فقط بهم یک روایت کتاب " تحویل ندادید. باعث شدید یک زندگی ، یک کتاب ، یک شخصیت ، یا هزاران شخصیت دیگه رو زندگی کنم ، و بیشتر درکش کنم. از اونجایی که " برام مفید بود ". ممنونم از زحماتتون ، ارزشمند و قابل تحسین بود.»

«سلام وقتتون بخیر ✨ پادکست رو گوش دادم و باید بگم عالی بود. اصلا نفهمیدم کی همه اپیزود ها تموم شد. من قبلا کتابش رو نخونده بودم، همیشه دوست داشتم بخونمش و بدونم آخرین روزهای یه آدمی که قراره اعدام بشه چجوری میگذره اونم از دید هوگو. همیشه خیلی برام جذاب بود. روش روایت شما از کتاب رو خیلی دوست داشتم. صداتون زمانی که جای شخصیت های دیگه صحبت می‌کردید خیلی خوب و جالب بود. در کل واقعا لذت بردم و خسته نباشید میگم به شما.🤍🙏🏻 بی صبرانه منتظر پادکست های بعدی هستم.»

«سلامی دوباره پادکستو تموم کردم و بسیار بسیار ازش لذت بردم نظرم همون نظر قبلی هستش ولی یه نظر جدید دارم اونم راجب خود داستان و هوگو چقدر یک نویسنده میتونه حساب شده بنویسه و این واقعا چیزیه که منه نویسنده تازه کار پر اشتیاق عاشقشم و البته بازم تشکر داره از شما اگر شما نبودید من با این آثار هیچ وقت آشنا یا نمیخوندمش و اگر میخوندم خیلی از قسمت ها رو نمیفهمیدم»

«فقط به عنوان پروژه های بعدی یه درخواست دارم به عنوان یه پروژه طولانی مدت سه گانه داس مرگ اثر نیل شوسترمن هم باشه و واقعا دلنشینه»

«و یه پیشنهاد دیگر بسیاری از کتاب های خوب هنوز ترجمه نشدن و یا اون ترجمه فاخر و درشان کتاب بیرون داده نشده اگر وقت و حوصله دارید این کتاب ها هم به پروژه بعدی اضافه کنید ممنون میشم و اینکه ، البته پیشنهاده و اینکه به سمت آثار کمتر شناخته شده برید که اینجوری بنظرم خیلی بهتره»

«سلام وقت بخیر من دارم پادکستو گوش میکنم و به جرات میگم عالیه من راستش زیاد نمیتونم با پادکست ارتباط برقرار کنم و این اولین پادکستی بود که با جون و دل داشتم گوشش میکردم و فکر میکنم بتونه کاری بکنه که بیشتر برم سراغ گوش کردن به پادکست های مختلف وقتی پلی کردم و شروع شد انگار رفتم تو دنیای خود کتاب انگار اونجا بودم و داشتم مستقیم میدیدم چه اتفاق هایی داره میوفته کاملا همه چیز برام ملموس بود اصلا گذر زمانو حس نمیکردم کاملا غرق شده بودم تو پادکست و قصه رو از نزدیک میدیدم درمورد لحن خوانش کتاب هم باید بگم واقعا عالی بود و اصلا لحن حوصله سر بری نبود که باعث بشه خوابم بگیره یا از یکنواختی صداها خسته بشم خیلی خیلی خسته نباشید میگم بهت و خوشحالم که پادکستو خریدم ❤️✨️»

«من امروز پادکست رو تماما گوش دادم" البته ؛ عذرخواهی میکنم اگر طول کشید ، من اگر قرار باشه از چیزی لذت ببرم بهش زمان میدم. بدون اغراق ، که البته منظورم این نیست ایرادی میگیرم ، من تخصصش رو ندارم ، ولی به عنوان یک مخاطب ، یک شنونده ، میتونم احساس واقعیم رو نسبت بهش بیان کنم. واقعیتا من لذت زیادی بردم" ، البته عرض کنم بهتون ، اپیزود مورد علاقه ی من اپیزود نهم بود ، اونقدری برام قشنگ بود که دو بار گوشش دادم ، شاید در آینده دوباره هم سراغش رفتم. البته ، من گفته بودم ، با پادکست ها میونه ی خوبی نداشتم ، بیشتر به این دلیل بود که حوصلم سر می‌رفت ، یا زود زود ردش میکردم ؛ ساختن پادکستی که تورو "وادار" کنه تا با تمرکز بیشتری گوشش بدی ، قابل تحسینه ، و بنظرم بهترین نکته ی مثبتی بود که میتونستم ازش در نظر بگیرم . چون این فقط یک روایت ساده نبود ، پادکستی بود که تورو وادار میکرد تا چیز هایی جدید یاد بگیری ، عمیق تر درکش کنی ، بیشتری بفهمیش ، اینکه بدونی یک چیزی داره سعی میکنه بهت آموزه هایی بده ساده ازش گذر نمیکنی ، چون براش وقت میذاری ، و میدونی وقتی که گذاشتی و وقتی که گذاشته شده براش ارزشمنده تا از آموزه هاش استفاده کنی. شما فقط بهم یک روایت کتاب " تحویل ندادید. باعث شدید یک زندگی ، یک کتاب ، یک شخصیت ، یا هزاران شخصیت دیگه رو زندگی کنم ، و بیشتر درکش کنم. از اونجایی که " برام مفید بود ". ممنونم از زحماتتون ، ارزشمند و قابل تحسین بود.»

«سلام من اپیزود اول رو شنیدم خسته نباشید میگم و برام جالب بود که همون چیزی بود که من سال ها آرزو داشتم که داشته باشم دلیلش هم همون اول اپیزود گفته شد: در جهان ادبیات عده ای معتقدند که هر اثر خودش گویای خودشه و باید فقط خوده اثر رو خوند و نیازی به چیز دیگه نداره ولی عده دیگری هم هستن که اعتقاد دارن برای فهم بهتر هر اثر ما نیاز به پیش نیاز ها و مطالعات گسترده دیگه ای داریم در سابقه کتابخوانی که داشتم هر وقت اطلاعاتی از فضای داستان یه کتاب داشتم اون کتاب برام جذاب بوده و خیلی راحت با کتاب ارتباط گرفتم خودم رو جای شخصیت ها گذاشتم و اون ها رو درک کردم با اینکه خودم هیچوقت توی دنیای واقعی شرایط اون شخصیت های داستانی رو زندگی نکردم گاهی اوقات انقدر خوب فضای یه کتاب رو تصور کردم که بعد ها این اشتباه برام بوجود اومده که فکر میکردم من یه فیلم با این داستان دیدم نه اینکه کتاب اش رو خونده باشم اما وقتی اطلاعات داستانِ کتاب رو نداشتم ( مثلا اطلاعات سیاسی و فرهنگ مردم و شرایط مالی و…) داستان برام گنگ بوده و بیشتر مواقع فقط به این دلیل که بفهمم آخر داستان چطور تمام میشه کتاب رو تموم کردم و نه تنها از اون کتاب چیزی یاد نگرفتم بلکه از خواندن اون کتاب هم لذت نبردم برای من لذت بخش و مفید بود امیدوارم این روند ادامه پیدا کنه و پادکست های این مدلی رو با این کیفیت برامون بسازید که کتابخوانی به جای گنگ بودن راحت و لذت بخش همراه با یادگیری باشه و در آخر وقتی که یه آدم از یه کتاب سطح بالا سر در بیاره ازش لذت ببره و توانایی این رو داشته باشه که از اون داستان چیزی یاد بگیره دیگه سمت کتاب های زرد که خواندن اونها برای هر قشری راحته نمیره»

«درود، روز بخیر. پادکست آخرین روز یک محکوم رو دیشب تموم کردم و بسیار لذت بردم. پیش از این، نام این کتاب رو نشنیده بودم و به نظرم اثر خیلی جالبی بود. همینطور ممنون از توضیحات کاملی که در طول پادکست ارائه می‌دادین تا منِ مخاطب آماتور بتونم کتاب رو بهتر درک کنم. خسته نباشید می‌گم؛ روایت داستان خیلی خوب بود و حال‌وهوای داستان رو منتقل می‌کرد. مثلاً توی بخشی که مربوط به خواب شخصیت اصلی بود، اون حس ترس و خوفناکیش کاملاً به من منتقل شد. همچنین اون ترجمه‌ی شعر در اپیزودهای ابتدایی هم بسیار زیبا بود. من معمولاً اهل پادکست نیستم و از بین اون چندتا پادکست‌هایی هم که گوش دادم، این گونه پادکست رو تا به حال گوش نداده بودم؛ اما این پادکست چنان من رو جذب کرد که دیشب با اینکه خوابم می‌اومد، نتونستم تمومش نکنم. همچین اصلاً حوصله‌ام سر نمی‌رفت که مجبور بشم بزنم روی 1.5x (متاسفانه عادتی هست که دارم در مورد ویدیوها و پادکست‌ها). تنها یه نکته‌ی ریز: فکر می‌کنم یه جاهایی اگر بین روایت داستان و سخن‌های خودتون یه مکث کوتاه باشه، مرز بین داستان و سخن راوی واضح‌تر می‌مونه و شنونده دچار سردرگمی نمیشه. گرچه این موضوع آزاردهنده نبود، اما در کل به نظرم اینجوری شنونده بهتر می‌تونه مسیر داستان رو دنبال کنه. نیمه‌ی دوم پادکست و به‌ویژه اپیزود نهم رو بیشتر دوست داشتم. انتخاب موسیقی آخر اپیزود پانزدهم هم به نظرم عالی بود. دلم می‌خواد یه روز که زمان داشتم، دوباره از ابتدا تا انتهای پادکست رو پیوسته گوش بدم و دوباره لذت ببرم. در آخر، مشتاقانه منتظر کارهای بعدیتون هستم.»

«سلامممم حالت چطوره؟؟ اقا من همون روزای اول پادکست رو گرفتم و فقط بخاطر اینکه گوش بدم میرفتم بیرون که راه برم و موقع راه رفتن گوش کنم خداییش از همه نظر خوب و حرفه ای بودش و خوشحالم بابت گوش دادنش. تعریف کردنی ها رو همه گفتن تا الان (البته حقش هم هست محصول با کیفیت و حرفه ای بودش) ولی صرفا برای اینکه جای نقدش خالی نباشه بذا یچی بگم :)) چرا اینقدرررر از کلمه “باری” استفاده شدههههه😂 یخورده کمترش میکردی برادررر»

«درود ابوالفضل جان امیدوارم حالت خوب باشه. من یه اخلاقی که دارم اینه ‌که میخوام یه چیزی رو به اتمام برسونم و بعد نظرم رو نسبت بهش ابراز کنم، پس بابت تاخیرم در بیان نظر پوزش میخوام. محتوایی که خلق کردی حداقل برای من جدید و لذت بخش بود. نحوه روایتگری و بیان داده های مرتبط و تاریخی در حین روایت باعث شد که ارتباط نزدیکتری نسبت به کتاب و خودت پیدا کنم و در جریان داستان غرق بشم. اینم بگم: موسیقی و صداهای پس زمینه ای که گذاشته بودی و تقلید صدا و طرز بیانت، حس اون محیط رو به خوبی انتقال داد و قطعا که فضا رو برای مخاطبت زنده کرد. این موارد سطح و کیفیت محصولت رو چند پله بالاتر از دیگر روایت ها برد. من کتاب رو نخواندم ولی ازین بابت مطمئنم که وقتی برم سراغ خواندنش لذت دو چندانی خواهم برد. نقد اصلاحی ندارم چون که کمتر، چنین محتوایی رو دنبال‌ کردم و همونطور که گفتم:"محتوایی که خلق کردی حداقل برای من جدید و لذت بخش بود." و در نهایت خیلی خشنودم که این محصول رو ازت خریداری کردم و اوقات خوشی رو باهات گذروندم و اگر بخوام حسی که گرفتم رو بروز بدم حداقل باید چندین پاراگراف بنویسم ولی خلاصه بگم: به معنای واقعی کلمه عشق کردم.❤️‍🔥 حتما که از بقیه پروژه هات هم حمایت میکنم پس ممنون میشم که پر قدرت ادامه بدی.»

«پادکست آخرین روز یک محکوم عالی بود و جا دارد از شما بابت تبدیل آن شعر به نثر هم تشکر کنم. همچنین مشتاقانه منتظر عمل کردن به قولتان درباره خطابه ویکتور هوگو هستم. سپاس فراوان.»

«سلام وقتتون بخیر؛ به شخصه آدمی هستم که کتاب صوتی گوش دادن برام سخته و حس می‌کنم متوجه داستان نمیشم و این حالا شاید به راوی و نوع گویش هم بستگی داشته باشه … اپیزود اول رو گوش دادم و بسیار لذت بردم از نوع روایت شما 🫤 نه انقدر تند که متوجه نشی و انقدر آروم که کلافه و خسته شی و این بخش کاملاً برای من به اندازه و خوب بود. تغییر لحن و موسیقی زیر صدای شما هم بسیار به درک و فضا سازی این کتاب برای من تو اپیزود کمک‌کننده بود. و اینکه اگر خودم به تنهایی میخواستم این کتابو بخونم عمراً سراغ پیشینه تاریخی این کتاب میرفتم یعنی درواقع فقط کتابو میخوندم بدون اینکه بدونم اعدام در فرانسه چجوری بوده و … قصد داشتم چند اپیزود گوش بدم و بعد نظرم رو براتون بنویسم ولی انقدر هیجان‌زده شدم و خوشم اومد که گفتم بعد اپیزود اول حس اولیه که داشتم بهتون بگم 🌺 و در آخرم ممنون ازتون که وقت گذاشتید تا این روایت رو انقدر با کیفیت ارائه بدید ✨»

«خب خب خسته نباشی واقعاً لذت‌بخش بود. یه سری نکات هست که حالا به عنوان یه مخاطب می‌خوام بگم، می‌دونم پروژه اولت بود و به نظرم موفق بودی و کارو درآوردی. روایت‌گریت بسیار درست و خوب بود. حالا من کتابو نخوندم ولی روایت‌گریت فکرشده و درست بود و حس کردم همون کتاب و صرفاً از POV دیگری داره نقل میشه. ویس اول کیفیت صداش خوب نبود واقعاً و با تنظیم بهترش کردم. ویس دوم یکی از اون ویس‌خفن‌ها‌ت بود؛ منتها مثلاً انتخاب موزیک در دقیقه 8:50 می‌تونست بهتر باشه. با به اون تفاوت ترجمه اتومبیل اشاره نشه ولی اونجایی که رفرنس تاریخی دادی و تفاوت ترجمه رو گفتی حقیقتاً کیف کردم؛ جا داره از این کارا بیشتر انجام بدی. یا مثلاً آورده هم به‌جا و جالب بود. منتها نحوه بیانش می‌تونست صمیمانه‌تر باشه؛ مثلاً جوری باشه که حس کنم انگار سفر در زمان کردیم، بعد بهو بگی ببینید چقدر پارادوکس؟ و اونجا مثل یک دوست و همراه آگاه اینو تعریف کنی. ویس سوم، چهارم، ششم و هفتم و هشتم و نهم و پانزدهم هم از اون ویس‌خفن‌ها‌ت بود. منتها شخصا اگه نمی‌شناختمت و فقط اون بخش دمو رو گوش می‌کردم حقیقتاً کل پروژه تهیه نمی‌کردم. و عجیب دقیقاً اون قسمت‌های پریمیوم کیفیت اینا همه‌چی خالص بالاتر میره. ولی خب یه نکته‌ای بگم تو همون بخش رایگان من حس می‌کنم ابوالفضل کنارمه ولی اون بخش‌های غیررایگان حس می‌کنم کسی شبیه فرزین رنجبر کنارمه. و برای پروژه‌های بعدی آثار طولانی‌تر و عمیق‌تر انتخاب کن. این پروژه حس کردم که عملاً دستت بسته‌س؛ یعنی می‌خوای بشینی کلی حرف بزنی ولی انگار وسط کتاب نمی‌تونی مثلاً مثل سریال House of Card تایم‌فریز کنی و بشینی نیم ساعت حرف بزنی. ولی پروژه‌هایی که تو کست‌باکس هست مثلاً تفکر کند و سریع، وقتی نیچه گریست، درمان شوپنهاور، انسان خردمند؛ اینا پروژه‌هایی هستن که خود کتاب می‌تونه دید آدم رو عوض بکنه و هم میشه کلی وسطش وایستاد و حرف زد. اما تو این پروژه حس می‌کنم دستت بسته بود. و اینکه آروم‌آروم پروژه رو بزرگ‌تر کن، طولانی‌تر کن که هر ویسی نیم ساعت تا یک ساعت بشه.»

«سلام 🙂 روزتون بخیر، امیدوارم این پیامای من باعث مزاحمتون نشه 🫤 اپیزود دوم چقدر تفاوت تعلیق و سورپرایز برام جالب بود. تاحالا فقط می‌دونستم تعلیق یعنی معلق نگه داشتن و اینکه داستان یکاری کنه تو تا آخرش مشتاق پایان داستان بمونی و هیچ‌وقت به تفاوتش با سورپرایز فکر نکرده بودم. الان برام قابل درک‌تره که چرا وقتی یکی داستان رو توضیح میده آدم راحت‌تر متوجهش میشه. اپیزود سومم واقعاً برام قابل درک بود … یه (چه‌چی) بزرگ در شرایط حساس. خب که چی مثلاً بنویسم؟؟ اصلاً فایدش چیه … خیلی این وضع برای خودم پیش اومده و بعدش گفتم اگر این کارو نکنم چیکار کنم پس! تا اپیزود ۳ واقعاً با داستان ارتباط گرفتم و بی‌صبرانه منتظرم ببینم چرا و به چی محکوم شده این فرد بی‌نام و نشون ما 😁 وای از اپیزود چهارم … هیچ توصیفی از قلم ویکتور هوگو ندارم و فقط می‌تونم بگم فوق‌العادست! و وقتی ماجرای ژان و کاردینال رو توضیح دادید ماجرا خیلی خیلی ملموس‌تر شد. تقریباً ۲ بار این توضیحات رو گوش دادم به منظور ارتباط با همون ۱ جمله 🙂 این اپیزود واقعاً توضیحات عالی داشت. بدون اغراق هم کنجکاوم بدونم آخر داستان چی میشه و هم دلم نمی‌خواد به این زودی تموم شه.»